Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Από τα Νεοτουρκικά και Κεμαλικά Τάγματα εργασίας και τα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στα Σταλινικά Γκουλάγκ


Θ. Μαλκίδης

Από τα Νεοτουρκικά και Κεμαλικά Τάγματα εργασίας και τα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στα Σταλινικά  Γκουλάγκ: Οι διώξεις  των Ελλήνων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης 

Μέρος της  δήλωσης στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1


Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Ρώσους συγγραφείς, ο Αλεξάντερ Σολτσενίτσιν, στο έργο του “Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ”,αναφέρεται στους συγκρατούμενούς του Έλληνες, που υπέστησαν τις διώξεις του σταλινικού καθεστώτος. Έλληνες οι οποίοι μέσα σε λίγα χρόνια, αφού βίωσαν τις διώξεις στα τάγματα εργασίας των Νεότουρκων και των Κεμαλικών, περνώντας στην πρώην Σοβιετική Ένωση βίωσαν και τις διώξεις στη προπολεμική και τη μεταπολεμική σταλινική περίοδο. Οι μαζικές διώξεις εντείνονται στα τέλη του 1936 και κορυφώνονται το 1937 και 1938, ενώ συνεχίζονται και μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στις 13 Ιουνίου του 1949 το καθεστώς  υποχρέωσε τους Έλληνες του Καυκάσου να  εκκενώσουν τα χωριά τους  και μεταφέρθηκαν στις στέπες της Κεντρικής Ασίας,


Μεγαλύτερη βιαιότητα από το καθεστώς εντοπίζεται στη νότια Ρωσία, ενώ πραγματοποιήθηκαν τέσσερα διαδοχικά κύματα μαζικών διώξεων ( Οκτώβριος 1937, Φεβρουάριος και Ιούλιος 1938 και Φεβρουάριος του 1939). Πρέπει να σημειωθεί ότι το 1937 εκδόθηκε διαταγή με την οποία επιτρεπόταν η σύλληψη ως ομήρων των συγγενών των κατηγορούμενων αλλά και η σύλληψη παιδιών έως 12 ετών και την καταδίκη τους ακόμα και με τις βαρύτερες ποινές, με απώτερο σκοπό τη διευκόλυνση της εξόντωσης των παιδιών των «εχθρών του λαού». Τα παιδιά που συλλαμβάνονταν αναγκάζονταν να αλλάξουν το όνομα τους αρνούμενα τους κατάδικους γονείς τους. Η γενοκτονία συνεχίστηκε με την εκτέλεση χιλιάδων Ελλήνων ή με την εξορία τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Σιβηρίας.






Χιλιάδες Έλληνες θα περάσουν από τα Γκουλάγκ, τα ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, που δημιουργούνταν από τους ίδιους τους εξόριστους σε δύσβατες, απομακρυσμένες περιοχές, ειδικών και δύσκολων κλιματολογικών συνθηκών. Μόνο μετά το θάνατο του Στάλιν και την άνοδο στη θέση του γενικού γραμματέα του Ν. Χρουστσόφ αναγνωρίστηκαν ένας μεγάλος αριθμός δολοφονιών και αποκαταστάθηκαν οι Έλληνες που είχαν σπιλωθεί με τις κατηγορίες των προδοτών.

Οι Έλληνες της Ρωσίας και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης οι οποίοι κατόρθωσαν και διατήρησαν την ταυτότητά τους παρά τις δυσκολίες, αποδεικνύουν ότι μπορούν να επιβιώσουν. Όχι μόνο ως μέρος μίας ζωντανής πολιτισμικής ομάδας στο χώρο της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, αλλά ως ολότητα του ελληνικού λαού, με παρουσία και δραστηριότητα για την ανάδειξη του ζητήματος των διώξεων. Το οφείλουν στους προγόνους τους, θύματα της Γενοκτονίας στο Οθωμανικό κράτος και το Κεμαλικό καθεστώς, το οφείλουν στα θύματα των διώξεων στην πρώην Σοβιετική Ένωση.

Υ.Γ. Αφιερωμένο στις οικογένειες των συγγενών μας Σταύρου Χαραλαμπίδη και Πολυχρόνη Πουμπουρίδη, οι οποίες μαζί με χιλιάδες άλλες Ελληνικές- Ποντιακές ακολούθησαν την επίπονη πορεία διωγμών από τον Κεμαλισμό, τον Ναζισμό, τον Σταλινισμό: Πόντος- Ρωσία- Γεωργία- Ελλάδα-  Καζακστάν- Ουζμπεκιστάν-Ελλάδα! Και όλα αυτά δυστυχώς σχετικοποιούνται, δικαιολογούνται και  αλλοιώνονται στο όνομα των "πολιτικών" και άλλων επιλογών.  Η μνήμη, η ιστορία και η αλήθεια εξαφανίζονται μπροστά στο πολιτικό και κομματικό συμφέρον.....









Ο ΗΡΩΑΣ ΕΦΕΔΡΟΣ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ Μιχαήλ Παναγή



Ο ΗΡΩΑΣ ΕΦΕΔΡΟΣ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ Μιχαήλ Παναγή

Ο ΕΦΕΔΡΟΣ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΝΑΓΗ, γεννήθηκε στον Πρόδρομο , σε μικρή όμως ηλικία ήρθε στη Λευκωσία με τη μητέρα και τα αδέλφια του, φοίτησε στο Δημοτικό του Αγίου Δομετίου και επέστρεψε στη γιαγιά και στον παππού στον Πρόδρομο για να φοιτήσει στη Σχολή Μιτσή στη Λεμύθου. Άριστος μαθητής κι οι δάσκαλοί του τον προέτρεπαν να κυνηγήσει το όνειρό του και να πάει στην Αθήνα για σπουδές στη Νομική. Κατατάγηκε στο στρατό, κι όταν απολύθηκε ως Ανθυπολοχαγός στην 31η Μοίρα Καταδρομών το καλοκαίρι του 73, ο μεγάλος του αδελφός, ο Πανίκος ήταν αυτός που τον πρόσταξε: «Θα πας να σπουδάσεις , θα εργάζομαι εγώ και θα σπουδάζεις εσύ». Έτσι κι έγινε. Μπήκε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Άριστος και στη φοιτητική ζωή, μα η σκέψη του ήταν πάντα στην Κύπρο και την οικογένειά του.

Το καλοκαίρι του 1974, δεν ήταν το ξέγνοιαστο καλοκαίρι των διακοπών που περίμενε. Η πρώτη εισβολή τον βρήκε να υπηρετεί στο Νοσοκομείο Λευκωσίας κι από κει στον Πενταδάκτυλο για την επιχείρηση κατάληψης του Κοτζιάκαγια στον Άγιο Ιλαρίωνα. Στις 2 Αυγούστου 1974 ο λόχος του οδηγήθηκε και πάλι στον Πενταδάκτυλο. Σε μια άνιση μάχη πολέμησε παλικαρίσια κι έπεσε ηρωικά μαχόμενος στο Κυπαρυσσόβουνο Λαπήθου-Καραβά. 
Εκεί βρέθηκαν τα οστά του 41 χρόνια μετά.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!





Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Δίνουν δωρεάν ρεύμα στον κατακτητή και ανοίγουν πέρασμα στα κατεχόμενα εκεί που δολοφονήθηκαν οι Ισαάκ και Σολωμού.....



Δίνοντας ρεύμα στον κατακτητή.....

Περιμένουν... οδηγίες οι κυβερνώντες από τον εκπρόσωπο των κατακτητών Ακιντζί για να συνεχίσουν να ηλεκτροδοτούν το σύμβολο -έκτρωμα των κατακτητών στον Πενταδάκτυλο...

Το σύστημα ηλεκτροδότησης της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι συνδεδεμένο με το μέρος του συστήματος στα κατεχόμενα το οποίο ελέγχει το ψευδοκράτος, κάτι το οποίο έχει ημερομηνία λήξης τον Σεπτέμβριο, εκτός κι αν δοθούν οδηγίες.

"Ερωτηθείς σχετικά με το αν, λόγω του καύσωνα, έχει ζητηθεί βοήθεια από τα κατεχόμενα, ο κ. Ασιήκαλης απάντησε αρνητικά. 

Ωστόσο, τόνισε ότι το σύστημα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι συνδεδεμένο με το μέρος του συστήματος στα κατεχόμενα το οποίο ελέγχει το ψευδοκράτος, κάτι το οποίο έχει ημερομηνία λήξης τον Σεπτέμβριο, εκτός κι αν δοθούν  οδηγίες.

«Εμείς είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε σε περίπτωση που υπάρξει πρόβλημα επάρκειας στα κατεχόμενα. Όταν μας ζητήθηκε πέρσι, που υπήρχαν συγκεκριμένα προβλήματα, συνδεθήκαμε. Έπειτα, από τα κατεχόμενα ζήτησαν να παραμείνουν συνδεδεμένα, σε περίπτωση που χρειαστεί βοήθεια, όπως κι έγινε», είπε."

Επιπλέον 21 χρόνια μετά την άνανδρη δολοφονία των Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού στη Δερύνεια η κυπριακή Κυβέρνηση καταφέρνει με τις πράξεις της να αμαυρώσει τη μνήμη των ηρωωμαρτύρων μας. 

Πριν 2 χρόνια ανακοινώθηκε ότι σχεδιάζεται η διάνοιξη του οδοφράγματος της Δερύνειας, του οδοφράγματος που ποτίστηκε με το αίμα του Τάσου και του Σολωμού. Οι κατασκευαστικές εργασίες σιγά - σιγά ολοκληρώνονται κι έτσι ακόμα ένα οδόφραγμα της ντροπής θα προστεθεί στην τραγική μας ιστορία. Ακόμα ένα οδόφραγμα από το οποίο θα περνάνε αδαείς και αφελείς Κύπριοι και θα ενισχύουν οικονομικά το Ψευδοκράτος. 



Επιπρόσθετα η επίδειξη κάποιου επίσημου εγγράφου στο παράνομο καθεστώς, όχι μόνο αναγνωρίζει την ύπαρξη του ψευδοκράτους, αλλά μας καθιστά με τη δική μας συγκατάθεση τουρίστες στον τόπο μας. 

Δυστυχώς η εθνική μας αξιοπρέπεια καταρρακώνεται μέρα με τη μέρα. Υποδουλωνόμαστε στον κατακτητή και δεν τολμούμε να σηκώσουμε το ανάστημά μας και να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν......





Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Ο συμπατριώτης μας Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί ένας από τους 200.000 φυλακισμένους στα 389 κάτεργα της Τουρκίας!




Θ. Μαλκίδης 

Ο συμπατριώτης μας Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί  ένας από τους 200.000 φυλακισμένους στα 389 κάτεργα της Τουρκίας!

«Λευτεριά στον Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί! O Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί δεν είναι μόνος». Αυτά είναι τα μηνύματα  που στείλαμε από την 22 Απριλίου όταν φυλακίστηκε ο συμπατριώτης μας και συναγωνιστής  και συνεχίζουμε να στέλνουμε, μέχρι την απελευθέρωσή του. 

Ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί γεννήθηκε ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί  το 1974 στο συνοικισμό Γιαϊλά του  χωριού Ασάρ της Παύρας του νομού της  Σαμψούντας (Αμισός) του Πόντου.   Την 22α Απριλίου συνελήφθη, με τις κατηγορίες της υποκίνησης σε τρομοκρατική δραστηριότητα, λόγω της δράσης του για ελευθερία στο Κουρδιστάν και  για  προσβολή του Κεμάλ και του Ερντογάν, λόγω της αρθρογραφίας του για τη Γενοκτονία των Ελλήνων.  

Ο Γιαϊλαλί ο οποίος «δικάζεται» με τις παραπάνω "κατηγορίες" έχει μεγάλη συμμετοχή και δραστηριότητα στον αγώνα ελευθερίας στην Τουρκία και πρωταγωνιστή της ανάδειξης των εγκλημάτων που σημειώθηκαν εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Κούρδων και άλλων λαών.  

 O Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί είναι ένας από τους 200.000 φυλακισμένους στα συνολικά 389 Άουτσβιτς, λευκά κελιά, σύγχρονα τάγματα εργασίας της Τουρκίας.  Μόνο τα τελευταία 10 χρόνια εγκαινιάστηκαν 139 φυλακές, οι 38 μόνο το προηγούμενο έτος, ενώ μόνο τους τελευταίους 2,5 μήνες εγκαινιάστηκαν 11 φυλακές (μαζί με μία στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου)!

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Μνήμη Λοχαγού Σωτήρη Σταυριανάκου και των συμπολεμιστών του πεσόντων στην Κύπρο τον Αύγουστο του 1974



Μνήμη Λοχαγού Σωτήρη Σταυριανάκου και των συμπολεμιστών του πεσόντων στην Κύπρο τον Αύγουστο του 1974

Τούτες τις μέρες του Αυγούστου του 1974,  43 χρόνια πριν,  στη μάχη του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ, πολεμώντας τον Τούρκο εισβολέα, έπεσε μαχόμενος ο Λοχαγός Σωτήρης Σταυριανάκος, μαζί με άλλους 86 συμπολεμιστές του. 

Από τις 14 και έως τις 16 Αυγούστου 1974, 318 άνδρες της ΕΛΔΥΚ ξεχασμένοι από όλους, πολεμώντας με θάρρος και αυταπάρνηση διέσωσαν τη τιμή των ελληνικών όπλων. 

Η έκθεση του Νίκου Καζαντζάκη για τα Ναζιστικά εγκλήματα στην Κρήτη


Η έκθεση του Καζαντζάκη για τα εγκλήματα των Ναζί στην Κρήτη

Θ. Μαλκίδης

Το 2017  έχει ανακηρυχθεί  ως έτος Νίκου Καζαντζάκη, με αφορμή 60 χρόνια από το θάνατό του και θεωρώ ότι μία από τις ιδιαίτερες στιγμές του η συμμετοχή του ως επικεφαλής στην «Κεντρική Επιτροπή Διαπιστώσεως Ωμοτητών εν Κρήτη» και συνοδοιπόρους τους  καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννη Καλλιτσουνάκη και Ιωάννη Κακριδή,όπως και  η  παραμονή του στον Καύκασο, με την ιδιότητα του ειδικού απεσταλμένου του υπουργείου Περιθάλψεως για την υποδοχή και εγκατάσταση του μεγάλου ρεύματος προσφύγων μετά τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η χαμένη έκθεση του Καζαντζάκη για τα εγκλήματα των Ναζί στην Κρήτη
Ελένη Μπέλλου tvxs.gr
Η Ναζιστική Κατοχή στην Κρήτη κόστισε ακριβά τόσο ηθικά όσο και υλικά στον λαό της, που τιμωρήθηκε γιατί τόλμησε να υψώσει το ανάστημα του και να αντισταθεί γενναία απέναντι στον κατακτητή. Το 1945, ο πόλεμος είχε μόλις τελειώσει και οι μνήμες που ήταν ακόμη νωπές, έπρεπε να καταγραφούν. Μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες που γέννησε το νησί, ο Νίκος Καζαντζάκης ανέλαβε αυτό το δύσκολο έργο.
Η «Κεντρική Επιτροπή Διαπιστώσεως Ωμοτητών εν Κρήτη», με επικεφαλής τον Νίκο Καζαντζάκηκαι συνοδοιπόρους τους διακεκριμένους καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννη Καλλιτσουνάκη και Ιωάννη Κακριδή, γύρισε το νησί, συντάσσοντας ένα πολύτιμο ιστορικό ντοκουμέντο για τη ναζιστική θηριωδία στην Κρήτη. Η «Έκθεση Καζαντζάκη», όπως έμεινε να λέγεται, πλαισιωνόταν από τις φωτογραφίες του Κωνσταντίνου Κουτουλάκη, που με τον φακό του είχε αποτυπώσει τον πόνο της μετα-Κατοχικής περιόδου στο νησί.
Η περιοδεία της Επιτροπής διήρκεσε από τις 29 Ιουνίου έως τις 6 Αυγούστου 1945, με τα αποτελέσματα της να παραδίδονται στο τότε αρμόδιο υπουργείο. Ιστορικοί προσπαθούν εδώ και χρόνια να εντοπίσουν τα ίχνη της. Η τύχη της όμως, αγνοείται, κάπου χαμένη στην από τότε αθάνατη ελληνική γραφειοκρατία.
Ευτυχώς, ωστόσο, ο Νίκος Καζαντζάκης «προνόησε» άθελα του, να έχουμε μια εικόνα για το τι περιλάμβανε. Πώς έγινε αυτό; Όταν την συνέταξε έδωσε στον Κρητικό λογοτέχνη και λόγιο, καθώς και αδελφικό του φίλο, Παντελή Πρεβελάκη ένα αντίγραφο της για διορθώσεις. Ο Πρεβελάκης είχε φυλάξει το χειρόγραφο και 38 χρόνια μετά, το 1983 το παρέδωσε στον δήμο Ηρακλείου, ο οποίος και το εξέδωσε σε έναν λιτό τόμο. Ήταν μία και μοναδική έκδοση λίγων αντίτυπων, τα οποία αν κάποιος σήμερα θέλει να βρει, θα πρέπει να ψάξει πολύ.

* Η Επιτροπή στο χωριό Βρύσες
Δια χειρός Καζαντζάκη
Όπως ο ίδιος ο Νίκος Καζαντζάκης και οι συνοδοιπόροι του σε αυτήν την ειδική αποστολή περιγράφουν, η επιχείρηση καταγραφής των ναζιστικών εγκλημάτων στην Κρήτη, διήρκεσε 40 μέρες. Η Επιτροπή κατάφερε μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα να επισκεφθεί 76 χωριά από τα οποία είχαν περάσει σκορπώντας τον θάνατο οι ναζί, αλλά δεν κατάφεραν να φτάσουν σε όλα, αφενός λόγω του ότι το οδικό δίκτυο ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό κατεστραμμένο, αφετέρου γιατί το γερμανικό αυτοκίνητο που είχαν παραχωρήσει στην Επιτροπή οι Άγγλοι χάλαγε, με αποτέλεσμα η ομάδα να ακινητοποιείται για αρκετές ημέρες.
Ως προς την έρευνα, η Επιτροπή δεν αρκέστηκε μόνο στις προσωπικές μαρτυρίες που συνέλεξε από τους κατοίκους των μαρτυρικών χωριών, σημειώνοντας ότι πολλές φορές προσέκρουε σε υπερβολές και προσπάθησε να διασταυρώσει τα στοιχεία συλλέγοντας παράλληλα επίσημες καταθέσεις από τις αρχές κάθε χωριού.
Η βιαιότητα της κατάληψης της Κρήτης

Μνημόσυνο πεσόντων κατά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο Κωνσταντή Στυλιανού και Κυπρή Κυριακού


Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Οι ήρωες υπερασπιστές του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ- Κύπρος Αύγουστος 1974

Φωτογραφίες ανεκτίμητης αξίας, ειδικότερα για τους συγγενείς των πεσόντων Ηρώων, οι οποίοι έμειναν για να υπερασπιστούν το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ κατά την διάρκεια της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής το τριήμερο 14-16 Αυγούστου 1974.Φωτογραφίες ανεκτίμητης αξίας, ειδικότερα για τους συγγενείς των πεσόντων Ηρώων, οι οποίοι έμειναν για να υπερασπιστούν το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ κατά την διάρκεια της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής το τριήμερο 14-16 Αυγούστου 1974.
Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης
Δέος προκαλούν οι φωτογραφίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και οι οποίες αποκαλύπτουν την σημερινή κατάσταση του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ του 1974, τα ιερά και αιματοβαμμένα χώματα όπου πριν από 43 χρόνια αυτές τις ώρες, μια χούφτα Έλληνες στρατιώτες αναβίωναν τις Θερμοπύλες και το Μανιάκι.
Η περιοχή, ερευνήθηκε από τα μέλη της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων, η οποία έχει αναλάβει να εντοπίσει και να κινήσει τις διαδικασίες ταυτοποίησης και απόδοσης των λειψάνων των αγνοουμένων της Κυπριακής Τραγωδίας στους συγγενείς τους, ενώ κατά την διάρκεια των ερευνών εντοπίστηκαν και ταυτοποιήθηκαν λείψανα Ελλήνων στρατιωτικών οι οποίοι ήταν στον κατάλογο των αγνοουμένων. Στην τελευταία μάλιστα περίπτωση, ο εντοπισμός του στρατιώτη της ΕΛΔΥΚ Ιωάννη Παπαδόπουλου σε ομαδικό τάφο, απέδειξε (για μια ακόμα φορά) τα φρικτά εγκλήματα των Τούρκων, καθώς βρεθηκε δεμένος και αποδεδειγμένα εν ψυχρώ εκτελεσμένος...
4 eldyk stratopedo
Πάνω: Τούρκος στρατιώτης, υψώνει την τουρκική σημαία στην πύλη του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ, το απόγευμα της 16ης Αυγούστου 1974, λίγο μετά την κατάληψή του.
Κάτω: Στο ίδιο σημείο, 43 χρόνια μετά... Η πύλη του στρατοπέδου της Ελληνικής Δύναμής Κύπρου όπως είνα σήμερα!
2 eldyk stratopedo
Τα ντοκουμέντα (από τουρκική πηγή) που ήρθαν στο φως είναι συγκλονιστικά! Φωτογραφίες ανεκτίμητης αξίας, ειδικότερα για τους συγγενείς των πεσόντων Ηρώων, οι οποίοι έμειναν για να υπερασπιστούν το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ κατά την διάρκεια της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής το τριήμερο 14-16 Αυγούστου 1974. Η πύλη του στρατοπέδου και ο κεντρικός δρόμος που οδηγούσε προς το εσωτερικό του, ελάχιστα εναπομείναντα κτίρια, με τα απομεινάρια του πολέμου να μαρτυρούν τη σφοδρότητα των συγκρούσεων, αλλά και οι λαβωμένοι φοίνικες του στρατοπέδου.... Στέκουν εκεί, σιωπηλοί μάρτυρες της θυσίας των παλικαριών που έπεσαν «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι...».
3 eldyk stratopedo
Επίσης, έχουν φωτογραφηθεί τα ορύγματα και οι θέσεις μάχης των αξιωματικών, των υπαξιωματικών και των οπλιτών της ΕΛΔΥΚ που έμειναν για να υπερασπιστούν το στρατόπεδο, δίνοντας έναν άνισο αλλά ηρωικό αγώνα Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, πολλοί μάλιστα εξ αυτών κυριολεκτικά μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματός τους!
1 eldyk stratopedo
10 eldyk stratopedo
Οι φωτογραφίες αυτές έρχονται να συμπληρώσουν τις εικόνες που μπορεί να δει κανείς από τις ελεύθερες περιοχές και στα γύρω από το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ και την «Σχολή Γρηγορίου» υψώματα.
5 eldyk stratopedo
7 eldyk stratopedo
8 eldyk stratopedo
9 eldyk stratopedo
Μάλιστα, υπάρχουν φωτογραφίες από τουρκικές πηγές - όπως οι δύο παραπάνω - από το εσωτερικό της Σχολής ή Grammar School, όπου αποτυπώνεται η σφοδρότητα των βομβαρδισμών και των πληγμάτων που δέχθηκε το κτιριακό συγκρότημα, στο οποίο βρισκόταν μέχρι την τελευταία στιγμή ελληνικές δυνάμεις, πριν εγκαταλείψουν οριστικά το σημείο.
11 eldyk stratopedo
Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, επί του υψώματος όπου είχε εγκατασταθεί η διοίκηση των δυνάμεων αμύνης του στρατοπέδου!
Σε αυτό τον ιερό χώρο, όπου οι τελευταίοι Έλληνες στρατιώτες στάθηκαν απέναντι στον προαιώνιο εχθρό του Γένους, κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ, με την προσμονή και την ελπίδα να ζήσουμε τη μέρα όπου η γαλανόλευκη θα υψωθεί και πάλι στον ιστό της, στο ύψωμα της εκκλησίας του Άη Γιώργη, του –τότε- σταθμού διοικήσεως των δυνάμεων αμύνης του στρατοπέδου, οι οποίες υπό τις διαταγές του αείμνηστου Αντισυνταγματάρχη και μετέπειτα Ταξιάρχου ε.α. Παναγιώτη Στραυρουλόπουλου, τίμησαν τα ελληνικά όπλα απέναντι στις ορδές του βάρβαρου εισβολέα...


Ο Λεωνίδας Ιασωνίδης και ο αγώνας του για τον Πόντο και τον Ελληνισμό



Θ. Μαλκίδης : Ο Λεωνίδας Ιασωνίδης (Ιασονίδης)  και ο αγώνας του για τον Πόντο και τον Ελληνισμό

Η είδηση μεταφοράς των οστών του σπουδαίου πολιτικού και διανοούμενου Λεωνίδα Ιασονίδη στην Παναγία Σουμελά, επαναφέρει στη μνήμη μας τη διαδρομή και την πορεία του στη διαμόρφωση του σύγχρονου και ιδιαιτέρως του προσφυγικού Ελληνισμού. Ο Ιασονίδης  γεννήθηκε το 1884 στην Πουλαντζάκη του Πόντου, όπου μεγάλωσε και διδάχθηκε τα πρώτα του γράμματα, οίτησε στο ημιγυμνάσιο της Κερασούντας και στο «Φροντιστήριο της Τραπεζούντας», από όπου κι αποφοίτησε ως αριστούχος. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, από όπου αποφοίτησε το 1912, με βαθμό «άριστος των αρίστων», ενώ στο Παρίσι έγινε διδάκτωρ της νομικής σχολής το 1915. Το 1914 ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχε  προτείνει στον Ιασονίδη να θέσει βουλευτική υποψηφιότητα στο νομό Τραπεζούντας, αλλά αυτός αρνείται. Το 1916  πηγαίνει στην ομόθρησκη Ρωσία, όπου ζούσαν 500.000 Έλληνες ποντιακής καταγωγής. Τον Μάρτιο του 1920 μαζί με τον Κ. Λαζαρίδη επισκέφθηκαν το Καρς, ως αντιπρόσωποι της εθνοσυνέλευσης του Βατούμ. Το 1921 καταδικάζεται ερήμην σε θάνατο από το κεμαλικό στρατοδικείο της Αμάσειας, μαζί με όλη την οικονομική, πνευματική, θρησκευτική και πολιτική ηγεσία του Ποντιακού Ελληνισμού. 

Στις 24 Απριλίου 1922 στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου του Γαλατά της Κωνσταντινούπολης εκφωνεί τον ιστορικό επιμνημόσυνο λόγο υπέρ των σφαγιασθέντων Ποντίων λέγοντας μεταξύ των άλλων τα εξής: «Οι Πόντιοι εζήτησαν άρτον και έλαβον πέτραν, εζήτησαν ιχθύν και έλαβον όφιν, εζήτησαν την ζωήν και έλαβον τον θάνατον, εζήτησαν την ελευθερίαν και έλαβον την δουλείαν, αρχάγγελον εζήτησαν και δαίμων τοις εστάλη, βοήθειαν εζήτησαν και νώτα τοις εστράφησαν… Υπέρ τούτων, υπέρ των μυριάδων τούτων Νεομαρτύρων, τω ξίφει και πυρί και πείνη και ασθενεία και γυμνώσει..τοις μεσογείοις, εν όρεσι και σπηλαίοις και ταις οπαίς της Γης και εν θαλάσσαις και ποταμοίς τελειωθέντων πατέρων και αδερφών ημών ετελέσθη το μνημόσυνον τούτο.».

Στις 2 Ιανουαρίου 1924 ορκίσθηκε πληρεξούσιος βουλευτής Θεσσαλονίκης στη Δ΄ Συντακτική Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων. Σε όλη του τη ζωή αφιερώθηκε στην αποκατάσταση των προσφύγων και στην προστασία της φτωχολογιάς. Έζησε πάντα στην πρώτη γραμμή, ανάμεσα στη δόξα και τις καλύβες των προσφύγων. Το 1927 ο Λ. Ιασονίδης  μαζί με άλλες   προσωπικότητες,  ίδρυσαν την «Επιτροπή Ποντιακών Μελετών», την κορυφαία επιστημονική οργάνωση των Ποντίων, στο διοικητικό συμβούλιο της οποίας συμμετείχε ο ίδιος επί πολλά χρόνια. Καθοριστική βεβαίως ήταν η συμβολή του στην ανιστόρηση της μονής της Παναγίας Σουμελά στην Ελλάδα και η μεταφορά των σκλαβωμένων κειμηλίων της. 

Το 1931 ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ισμέτ Ινονού, σε ανταπόδοση της επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, επισκέφθηκε την Αθήνα. Ο Ελ. Βενιζέλος παρακάλεσε τον Ιασονίδη να προσφωνήσει τον Τούρκο πρωθυπουργό στην τουρκική γλώσσα. Ο Λ. Ιασονίδης εκφώνησε τότε έναν από τους λαμπρότερους λόγους σε άπταιστη τουρκική φιλολογική γλώσσα. Με τη γνωστή γλαφυρή ευγλωττία του καταγοήτευσε τον Τούρκο πρωθυπουργό, ο οποίος απευθυνόμενος στο Βενιζέλο εξέφρασε την κατάπληξή του λέγοντας ότι ο Ιασονίδης τον ξεπέρασε στα τουρκικά. Ο Ισμέτ Ινονού ενθουσιάστηκε πολύ και ρώτησε τον Ιασονίδη, αν έχει καμιά επιθυμία από την πατρίδα του, τον Πόντο, για να την ικανοποιήσει.  Ο Ιασονίδης, ζήτησε την άδεια για τη μεταφορά της ιστορικής εικόνας της Παναγίας Σουμελά, από τον Πόντο στην Ελλάδα. 
Ιστορική είναι και η απάντησή του στον γερουσιαστή του Κόμματος των Ελευθεροφρόνων (του κόμματος του  Μεταξά) από την Τρίπολη Θεόδωρος Τουρκοβασίλη, όταν αυτός αμφισβήτησε την Ελληνικότητά των προσφύγων! Η προσπάθεια  του Τουρκοβασίλη να υποβαθμίσει, να υποτιμήσει, να περιφρονήσει τους πρόσφυγες, ξεσήκωσε τις διαμαρτυρίες του γερουσιαστή Λεωνίδα Ιασονίδη, ο οποίος φώναξε να το ακούσουν όλοι μέσα στη Γερουσία: «Ο Τούρκος Βασίλης τόλμησε να αποκαλέσει τουρκόσπορο τον Λεωνίδα τον Ιάσονα!

Η δικτατορία του Μεταξά οδήγησε το  Ιασονίδη στις φυλακές του Ωρωπού, αφού τον καταδίκασε σε κάθειρξη οκτώ ετών.