Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Η ανάκληση των Ελληνικών υποβρυχίων ενώ έπλεαν προς την Κύπρο το 1974






Το καλοκαίρι του 1974, το ΠΝ διέθετε σαφέστατη ποιοτική υπεροχή με 4 υπερσύγχρονα υποβρύχια Τύπου 209/1100 και 4 πυραυλακάτους τύπου Combattante II, εξοπλισμένες με κατευθυνόμενα βλήματα ΜΜ38 Exocet.


Ντοκουμέντα για τις περιπολίες των ελληνικών υποβρυχίων 
στις 19-23 Ιουλίου 1974
Iστορικά ντοκουμένα που επιβεβαιώνουν την εκτίμηση ότι η τουρκική απόβαση στην Κύπρο θα μπορούσε να είχε αποτύχει, αν η Αθήνα είχε αποφασίσει να εμπλακεί διά των υποβρυχίων της, παρουσιάζει η κυπριακή εφημερίδα Πολίτης. Ειδικότερα, η υπηρεσιακή αναφορά με διαβάθμιση «Άκρως Απόρρητο-Ειδικού Χειρισμού» του Πλωτάρχη Βασίλειου Γαβριήλ, Κυβερνήτη του υποβρυχίου ΓΛΑΥΚΟΣ (S110), ρίχνει φως σε αθέατες πτυχές της δράσης των μέσων της Διοίκησης Υποβρυχίων και αποκαλύπτει την ανεπάρκεια της τότε χουντικής στρατιωτικής ηγεσίας.
Στις 19 Ιουλίου του 1974 και ώρα 15:07 απέπλευσαν από το Ναύσταθμο Σαλαμίνας τα υποβρύχια ΓΛΑΥΚΟΣ (S110), ΝΗΡΕΑΣ (S111) και ΤΡΙΤΩΝ (S112) κατόπιν διαταγής του Αρχηγείου Ναυτικού προς τον Διοικητή Στόλου Αντιναύαρχο Πολυζώη Καλογερόπουλο και τον Διοικητή Στολίσκου Υποβρυχίων (ΣΥΒ) Πλοίαρχο Ανδρέα Βαφειάδη. Τα εν λόγω υποβρύχια διατάχθηκαν να πλεύσουν στην περιοχή της Ρόδου, με το πρόσχημα εκτέλεσης εθνικής άσκησης και «… να αναφέρουν εντοπισμούς μονάδων Β΄ κράτους (Τουρκία) ως και παντός ετέρου πολεμικού πλοίου». Πριν όμως από τον απόπλου, περί ώρα 13:00 κλήθηκαν οι Κυβερνήτες ΓΛΑΥΚΟΥ (Πλωτάρχης Β. Γαβριήλ) και ΝΗΡΕΑ (Πλωτάρχης Ι. Παναγιωτόπουλος) στο Αρχηγείο Στόλου για να ενημερωθούν για Σχέδιο που υπήρχε και αφορούσε στην αντιμετώπιση τουρκικής επιθέσεως στην Κύπρο. Σε αυτό περιλαμβάνονταν όλες οι κινήσεις και των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων και γενικά το σχέδιο ενέργειας για την αποτροπή των εκτιμώμενων τούρκικων επιδιώξεων. Η ενημέρωση έγινε βιαστικά και γι’ αυτό ζήτησαν αντίγραφο που όμως δεν τους δόθηκε λόγω υψηλής διαβαθμίσεως. Υπενθυμίζεται ότι ο απόπλους της τουρκικής αποβατικής δύναμης από τη Μερσίνα ξεκίνησε στις 12:55 (τοπική ώρα) και ολοκληρώθηκε στις 14:00 της 19ης Ιουλίου 1974 με δύναμη αποτελούμενη από τα αντιτορπιλικά M. F. ÇAKMAK (D351), ADATEPE (D353), KOCATEPE (D354), TINAZTEPE (D355), İÇEL (D344), το αντιτορπιλικό συνοδείας BERK (D358), τα περιπολικά DEMIRHISAR (P112) και ΑKHISAR (P114) και τα αρματαγωγά ERTUĞRUL (L401), BAYRAKTAR (L403), SANCAKTAR (L404) μαζί με 12 LCM, 11 LCU και 12 LCT.
Στις 13:50, η Διοίκηση Υποβρυχίων γνωστοποίησε στο ΝΑΤΟ (συνεπώς και στην Τουρκία) τον επικείμενο απόπλου 5 συνολικά υποβρυχίων από τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Ο Πλωτάρχης Βασίλης Γαβριήλ επισημαίνει στα συμπεράσματά: «Ανεξαρτήτως υποχρεώσεως της ΣΥΒ ως προς την έκδοση SUBNOTE (DY541) τούτο δεν έπρεπε να εκδοθεί, διότι ούτως καθίστατο γνωστόν εις τους Τούρκους η περίπου θέσις των υποβρυχίων».





Η Ναυτική Αγγελία Κίνησης Υποβρυχίων (Subnote) της 19ης Ιουλίου 1974, με την οποία γνωστοποιείται στο ΝΑΤΟ ο απόπλους των υποβρυχίων ΓΛΑΥΚΟΣ (S110), ΝΗΡΕΥΣ (S111), ΤΡΙΤΩΝ (S112), ΠΡΩΤΕΥΣ (S113) και ΚΑΤΣΩΝΗΣ (S115) από το Ναύσταθμο Σαλαμίνας.

Σύμφωνα με μαρτυρία του τηλεγραφητή του Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ, Χαράλαμπου Γιακουβάκη, το βράδυ της παραμονής της εισβολής και ενώ τα τρία υποβρύχια βρισκόντουσαν στις Κυκλάδες με πορεία προς περιοχή της Ρόδου, ο Κυβερνήτης τον διέταξε να βγει και να σβήσει τον διακριτικό αριθμό («S110»). Το Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ ήταν φορτωμένο με 13 συνολικά τορπίλες (6 SST-4, 4 Μk37 mod2 και 3 Μk37 mod3).
Στις 16:10 της 20ης Ιουλίου 1974 και ενώ βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη ο ΑΤΤΙΛΑΣ-1, τα υποβρύχια διατάχθηκαν με σήμα από το Αρχηγείο Ναυτικού (ΑΝ 4572, ΗΩΠ 201518 Ιουλίου 74) όπως «… πλεύσατε εν καταδύσει το ταχύτερον δυνατόν υπό πολεμικάς συνθήκας και εγκαταστήσατε πολεμικάς περιπολίας εις κάτωθι τομείς: Α. – Τρίτων …., Β. – Γλαύκος ……. μεταξύ μεσημβρινών 32ο 30΄Α – 33ο 30΄Α και από ακτάς Κύπρου έως ακτάς Τουρκίας. Γ. – Νηρεύς μεταξύ μεσημβρινών 33ο 30΄Α-34ο 30΄Α και από ακτάς Κύπρου έως ακτάς Τουρκίας. Δ.- Πρωτεύς…..» και συγκεκριμένα το Υ/Β ΤΡΙΤΩΝ στην περιοχή της Ρόδου, το Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ βορείως της Κερύνειας, το Υ/Β ΝΗΡΕΥΣ βορειοανατολικά της Κερύνειας και το Υ/Β ΠΡΩΤΕΥΣ στις προσβάσεις κόλπου Σμύρνης και Ελλησπόντου.
Ο Πλωτάρχης Βασίλης Γαβριήλ αναφέρει στην απόρρητη έκθεσή του ότι την 21η Ιουλίου ενώ έπλεε προς την Κύπρο έκανε εκτίμηση της κατάστασης που θα αντιμετώπιζε: «Υπελόγισα ότι αι τουρκικαί δυνάμεις αι οποίαι θα μοι απησχόλουν θα ήσαν, κατά εν τη μετακίνησην (TRANSIT) του Υποβρυχίου περίπου 4 υποβρύχια και εγγύς της Κύπρου περίπου 10 αντιτορπιλλικά, εξαιρουμένων βεβαίως των τουρκικών μεταγωγικών ως και των πλοίων επιφανείας και υποβρυχίων εταίρων κρατών». Και συνεχίζει: «Ως εκ τούτου έπλευσα νοτιώτερον και εσκόπευα όπως εκτελέσω προσγείωσιν εις Κάβον Αρναούτη της Κύπρου και εν συνεχεία πλέων εγγύς των ακτών μέχρις του τομέως περιπολίας θα επιτιθέμην εναντίον παντός τουρκικού αντιτορπιλλικού και μεγάλου μεταγωγικού. Αντικειμενικός μου σκοπός κυρίως ήτο όπως διέλθω εκ του λιμένος της Κυρηνείας ένθα και θα έβαλον τας τορπίλλας εναντίον παντός στόχου ευρισκομένου εκεί και ανεξαρτήτως εθνικότητος. Όσον αφορά τα τουρκικά αντιτορπιλλικά τα οποία τυχόν θα συναντούσα κατά το TRANSIT, είχα αποφασίσει να τους επιτεθώ εφόσον διήρχοντο εις απόστασιν μικροτέρα των 10.000 υάρδων και υφίστατο πιθανότης εντοπισμού μου, δεδομένου ότι επίστευσα πως εφ’ όσον εντοπιζόμην υπό τουρκικού αντιτορπιλλικού θα μοι επιτίθετο. Εις τον τομέα περιπολίας μου και ανεξαρτήτως της λήψεως διαταγής ενάρξεως ΠΥΡ είχον αποφασίσει όπως επιτίθεμαι εναντίον οιασδήποτε εθνικότητος πλοίου, κατά προτεραιότητα αντιτορπιλλικών, καθόσον η αναγνώρισης της εθνικότητος ενός στόχου, ιδίως εν νυκτί, αποτελεί ουτοπία». Σύμφωνα ωστόσο με νεότερες αποκαλυπτικές πληροφορίες, στην περιοχή είχαν αναπτυχθεί από τις 13-14 Ιουλίου μόνο δύο τουρκικά υποβρύχια, τo CERBE (S341) σε περιοχή 40 μιλίων δυτικά της Πάφου και νοτίως Κόλπου Αττάλειας και το Ι. İNÖNÜ (S346) ανατολικά της Κύπρου, όπου παρέμειναν σε κατάδυση για συνολικά 21 ημέρες. 






Η πρώτη σελίδα της απόρρητης έκθεσης του Πλωτάρχη Βασίλειου Γαβριήλ, Κυβερνήτη του Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ (S110), σύμφωνα με την οποία το υποβρύχιο είχε συμμετάσχει στην ΝΑΤΟική άσκηση DALE FALCON από 7 έως 13 Ιουνίου 1974, κατά την οποία «εβελτιώθη τα μέγιστα το επίπεδον εκπαιδεύσεως του πληρώματος».

Στις 21 Ιουλίου 1974 και ώρα 21:30 και ενώ τα Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ και ΝΗΡΕΥΣ έπλεαν σε απόσταση 88 και 122 ναυτικών μιλίων αντίστοιχα δυτικά της Κύπρου (140 και 164 ναυτικά μίλια αντίστοιχα από την Κερήνεια) έλαβαν νέο σήμα (ΑΝ 4658, ΗΩΠ 211300 Ιουλίου 74) και διατάχθηκαν να επιστρέψουν στην περιοχή Ρόδου όπου θα αναλάμβαναν περιπολίες σε συγκεκριμένους τομείς, συγκεκριμένα στην περιοχή νοτιοανατολικά Ρόδου-Καρπάθου και δυτικά της Καρπάθου, αντίστοιχα. Υπενθυμίζεται ότι τα υποβρύχια πάντα περιπολούν σε καθορισμένους με ακρίβεια γεωγραφικούς τομείς, οι οποίοι πρέπει να είναι γνωστοί στα φίλια μέσα για αποφυγή παρεμβολών έως και ατυχούς εμπλοκής σε μάχη.
Στις 22 Ιουλίου στις 19:30 οι κυβερνήτες των Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ και ΝΗΡΕΥΣ έλαβαν νέο σήμα (ΑΝ 4724, ΗΩΠ 221500 Ιουλίου 1974) από το Αρχηγείο που διέτασσε: «… άμα λήψει πλεύσατε υπό πολεμικάς συνθήκας εν καταδύσει το ταχύτερον δυνατόν και εγκαταστήσατε πολεμικάς περιπολίας εις τομείς ….. 2…… 3. Αποφύγατε εντοπισμόν και εμπλοκήν. 4. Μέτρα αμύνης ως εν πολέμω. 5. Επίθεσις κατά Τουρκικών ναυτικών δυνάμεων με προτεραιότητα κατά σειράν αντιτορπιλικά-μεταγωγικά θα διαταχθή δια νεωτέρας πλην περιπτώσεως ανωτέρω παραγράφου 4… ».
Την επόμενη ημέρα 23 Ιουλίου, τα υποβρύχια ΓΛΑΥΚΟΣ και ΝΗΡΕΥΣ βρίσκονταν 45 ναυτικά μίλια δυτικά της Κύπρου, όταν στις 19:30 έλαβαν ξανά σήμα ανάκλησης (ΑΝ 4775, ΗΩΠ 231400 Ιουλίου 74): «… άμα λήψει πλεύσατε εν καταδύσει υπό πολεμικές συνθήκες και αναλάβατε περιπολίας ως ακολούθως:…. 2. Κατά τον πλουν και εντός του τομέως περιπολίας αποφύγετε εντοπισμόν και εμπλοκήν. 3…» ενώ ακολούθησε και δεύτερο σήμα (ΑΝ 4782) που ενημέρωνε για κατάπαυση εχθροπραξιών. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κυβερνήτης του ΓΛΑΥΚΟΣ, σοβαρά προβληματισμός από τις παλινωδίες του Αρχηγείου Ναυτικού καθυστέρησε επί 6 ώρες να απαντήσει, καθώς προβληματιζόταν για το τι έπρεπε να πράξει. Όταν υπήρξε η ενημέρωση ότι επετεύχθη εκεχειρία και τερματίστηκαν οι πολεμικές επιχειρήσεις, επέστρεψε και πάλι στη Ρόδο καθώς υπήρχαν πληροφορίες για ενδεχόμενο χτύπημα των Τούρκων σε ελληνικό νησί.






To Y/B ΓΛΑΥΚΟΣ ανακλήθηκε για δεύτερη φορά ενώ βρισκόταν 45 ναυτικά μίλια δυτικά της Κύπρου.

Ο Πλωτάρχης Γαβριήλ στην απόρρητη έκθεσή του δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρανόησης για το πώς θα μπορούσε να αλλάξει η μοίρα της Κύπρου, αν δεν διέκοπτε η Αθήνα την επιχείρηση των υποβρυχίων στην Κύπρο: «Κατά τη μετακίνησην του Υποβρυχίου προς Κύπρον, ήμουν πεπεισμένος ότι εφ’ όσον δεν διεκόπτετο ο πλους και ανελάμβανα δράσιν ομού μετά του υποβρυχίου ‘Νηρεύς’, αι απώλειαι τα οποιας θα επιφέραμεν εις τον εχθρόν θα ήσαν τόσαι ώστε να ηναγκάζετο να ματαιώσει την αποβίβασιν».
Συνολικά, την περίοδο αυτή, ο ΓΛΑΥΚΟΣ διάνυσε 1.217 ναυτικά μίλια, ευρισκόμενος 170 ώρες και 28 λεπτά σε κατάδυση και ο ΝΗΡΕΥΣ διάνυσε 1.320 ναυτικά μίλια ευρισκόμενος 217 ώρες σε κατάδυση.
Στις 14 Αυγούστου και ώρα 05:00 και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη ο ΑΤΤΙΛΑΣ-2, τα Υ/Β ΤΡΙΤΩΝ και ΠΡΩΤΕΥΣ διατάχθηκαν να πλεύσουν προς την Κύπρο, όμως στις 21:50 και ενώ βρισκόταν 100 ναυτικά μίλια από την Κυρήνεια, έλαβαν νέο σήμα (ΑΝ5931) να επιστρέψουν και πάλι πίσω. Ήταν η τρίτη φορά που η Αθήνα δίσταζε να εμπλακεί σε επιχειρήσεις στην Κύπρο με τα προηγμένα υποβρύχια. Οι πολεμικές περιπολίες που εκτελέστηκαν την περίοδο από τον Αύγουστο έως και τον Οκτώβριο του 1974 από τα μέσα της Διοίκησης Υποβρυχίων παραμένουν απόρρητες καθώς οι σχετικές σελίδες από τα ημερολόγια και τα αρχεία έχουν αφαιρεθεί.

Μια ακόμα άγνωστη πτυχή εκείνης της δραματικής περιόδου ήταν η σχέση του Πλωτάρχη Βασίλειου Γαβριήλ με τον Κυβερνήτη του αρματαγωγού ΛΕΣΒΟΣ Πλωτάρχη Ελευθέριο Χανδρινό, ο οποίος ήταν παντρεμένος με την αδελφή του, Αμαλία. Όταν ο Κυβερνήτης του Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ έμαθε πως  ο Χανδρινός βομβάρδισε τον τουρκικό θύλακα στον Μούτταλο της Πάφου, είπε στο πλήρωμά του: «Ελπίζω να του κόψει να κατευθυνθεί προς την Αίγυπτο για να γλυτώσει». Πράγματι, ο Χανδρινός κινήθηκε προς την Αίγυπτο και μπήκε μέσα σε σχηματισμό του 6ου Αμερικανικού Στόλου.

Κύπρος αγνοουμένων και ζώντων που σιωπούν...






Κύπρος  αγνοουμένων ...

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΖΗΣΑΝΤΕΣ ΣΩΠΑΙΝΟΥΝ ΓΙ ΑΥΤΟ ΟΙ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ!!!

επίμονες αναμνήσεις που αρνούνται να σβηστούν, τις θυμάσαι και κλαις,
τι σημαίνει Αγνοούμενος?
Είναι ένας ζωντανός χωρίς σώμα 
Ένα σώμα χωρίς ψυχή 
Μια φωνή που δεν ακούεται,
αλλά είναι πάντοτε παρούσα.
Μια ανάμνηση που αρνείται να φύγει γιατι δεν γνωρίζεις για την τύχη του Αγαπημένου σου Ήρωα γιατί 43 χρόνια βασάνισε πολύ την ψυχή σου.
Όμως μας μένει η μνήμη τους και το ανεξίτηλο παράδειγμα τους και η ιερά υποχρέωσης μας για την διακρίβωση της τύχης και του τελευταίου Ήρωα Αγνοουμένου μας..
Αυτές τις μέρες γίνεται παλλαικό προσκλητήριο Γενναίων.
Κι Υπάρχω
Ανάμεσα σε τόσους ταφους Ηρώων
επιγραφόμενους και μη
<< Ω ξείν αγγελλειν>>
και σε τύμβους
Γνωστών και Αγνώστων <<<δια χρόνου πλήθος>>>
οστών καθηγιασμένων

δια την Ελευθερίαν Πεσόντων.

Αυτά τα τα οστά των Ηρώων μας που έχουν ανευρευθεί και άλλα που αναζητούνται σε γνωστούς και άγνωστους τάφους κι αν έχουν σπάσει από τα χτυπήματα ,από τους ανέμους και τις βροχές σκόπιμα, φέρουν το σώμα ενός Αντρειωμένου Αγωνιστή ,το σώμα της Αξιοπρέπειας της Πατρίδας μας,ενός Αγωνιστή που πολέμησε χιλιάδες ορδές των ιμπεριαλιστών εισβολέων του Αττίλα.

Από τους εισβολείς έχουν μεταφερθεί πολλοί αγνοούμενοι σε άγνωστους τόπους.Στη Βοσνία πολλά θύματα είχαν πυροβοληθεί στην πλάτη ,στη Ρουάντα πολλά πτώματα είχαν τα χέρια υψωμένα στο πρόσωπο ,σαν για να προφυλαχθούν απο τη ματσέτα .Σε ένα τάφο υπήρχαν δεκάδες νεκροί που έφεραν όλοι τραύμα στη κνήμη -οι σφαγείς τους έκοβαν τον αχίλλειο τένοντα αφηγούνται επιζήσαντες. Έτσι τα θύματα συνεχίζουν να έχουν φωνή και οι νεκροί μπορεί να αφηγηθούν το μαρτύριο τους ,οι δικοί μας πολλά μπορούν να αφηγηθούν.....Οι νεκροί δεν μιλούν οι επιζήσαντες σωπαίνουν γιαυτό οι τραγωδίες επαναλαμβάνονται.


Αντώνης Σκαλιστής Αδερφός Αγνοουμένου 211 ΤΠ ΤΡΑΧΩΝΑΣ 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974
























Θ. Μαλκίδης Όταν οι διανοούμενοι και οι συγγραφείς ενοχλούν την Τουρκία, φυλακίζονται. Από το 1915 και το 1921 στο 2017.



Θ. Μαλκίδης Όταν οι διανοούμενοι και οι συγγραφείς ενοχλούν την Τουρκία, φυλακίζονται. Από το 1915 και το 1921 στο 2017. 

Ο συναγωνιστής μας  Σαίτ Τσετίνογλου σε συνέντευξή του στο περιοδικό "Αρμενικά" (τεύχος 93, 2017), είπε πως  "η  σημερινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο Σεβάν Νισανιάν δεν διαφέρει από αυτό που συνέβη στους διανοούμενους στις 24 Απριλίου 1915 Μην Τον Αφήνετε Μόνο Του ! Ο Σεβάν είναι το αστέρι που λάμπει στον Αρμενικό κόσμο".  Το ίδιο θα γράψουμε και εμείς για τους δικούς μας διανοούμενους και συγγραφείς, όπως ο Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί, που βρίσκονται στη φυλακή. Δεν είναι παρά η επανάληψη της σύλληψης, φυλάκισης και δολοφονίας των Ελλήνων διανοουμένων στην Αμάσεια το 1921.....Όταν οι διανοούμενοι και οι συγγραφείς ενοχλούν την Τουρκία, καίνε τα βιβλία τους όπως οι Ναζί, φυλακίζονται, δολοφονούνται. Από το 1915 και το 1921 στο 2017. 


Ο Αρμένιος συγγραφέας και διανοούμενος Σεβάν Νισανιάν ο οποίος απέδρασε στις 14 Ιουλίου από τις φυλακές της Φώκαιας της Τουρκίας βρίσκεται στην Ελλάδα, ζητώντας πολιτικό άσυλο.
Συνέντευξης του Σεβάν Νισανιάν στην Αράξ Κασιάν – (Armenpress. Αρμενία)

Σε μια συνέντευξη σας δηλώσατε ότι επί του παρόντος βρίσκεστε στην Ελλάδα. Έχετε ζητήσει άσυλο από τις ελληνικές αρχές;

Ναι, ξεκινήσαμε σήμερα τη διαδικασία. Πάντα ένιωθα την Ελλάδα ως δεύτερη ή τρίτη πατρίδα μου. Είναι μια όμορφη και πολιτισμένη χώρα και θα ήμουν πολύ ευτυχής να περάσω την νέα αυτή περίοδο της ζωής μου εδώ.

Πως καταφέρατε να δραπετεύσετε από τη φυλακή; Πόσο καιρό σας πήρε να προετοιμάσετε την απόδραση;

Ήταν εύκολο. Δεν υπήρξαν προβλήματα. Το σχεδιάζαμε ενάμιση με δύο χρόνια, αλλά ουσιαστικά ήταν εύκολη η απόδραση και δεν χρειαζόντουσαν να υλοποιήσουμε όλα αυτά τα σχέδια που είχαμε οργανώσει. 

Γράψατε στο twitter μετά την απόδραση σας «Το πουλί πέταξε μακριά, το ίδιο επιθυμώ και για τα υπόλοιπα 80 εκατομμύρια». Απ’όσο γνωρίζω, η οικογένεια σας είναι ακόμη στην Τουρκία. Δεν ανησυχείτε για αυτούς;

Τα τρία μεγαλύτερα παιδιά μου προς το παρόν βρίσκονται στις καλοκαιρινές τους διακοπές στην Τουρκία. Είναι ώριμοι και λογικοί άνθρωποι, δεν νομίζω ότι θα μπορούσε να τους συμβεί κάτι.

Ακόμα και στην φυλακή γράψατε βιβλία. Τα πήρατε μαζί σας;

Άφησα τα ρούχα και τα εσώρουχά μου,  αλλά δεν θα μπορούσα να αφήσω τα βιβλία και τα τετράδια μου. Θα ήταν πότε δυνατόν;

Έγραψα ένα βιβλίο για την ιστορία της τουρκικής γλώσσας, όπως επίσης και για τον διάλογο μεταξύ των θρησκειών. Θα χρειαστεί ακόμη δουλεία ενός χρόνου για να εκδοθούν. Ακόμη, έγραψα ένα μικρό βιβλίο με τα γράμματα μου στην μικρή κόρη μου, Αναχίτ, αλλά αυτό δεν είμαι ακόμη σίγουρος εάν θέλω να το εκδώσω.

Σχεδιάζετε να επισκεφθείτε την Αρμενία στο μέλλον;

Θα ήθελα να έρθω στην Αρμενία με την πρώτη ευκαιρία που θα μου παρουσιαστεί, όταν θα μπορώ να ταξιδέψω νόμιμα.
Δέχθηκα πολύ αγάπη και υποστήριξη από τους φίλους μου στην Αρμενία, όταν ήμουν φυλακή. Είναι πολλοί αυτοί που θα ήθελα να ευχαριστήσω.

«Αρμενικά»

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Η συνεχιζόμενη φυλάκιση του Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί και η σιωπή ΟΛΩΝ......


Θ.  Μαλκίδης 
Η συνεχιζόμενη φυλάκιση του Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί και η σιωπή ΟΛΩΝ......

Η  επικοινωνία πριν λίγο καιρό από Αθηναϊκή εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας αφορούσε την φυλάκιση του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί . Μου ζητήθηκε να στείλω ένα κείμενο -απαντήσεις στις σχετικές ερωτήσεις, άμεσα, κάτι που έγινε, δυστυχώς όμως οι παρακάτω λέξεις δε δημοσιεύθηκαν ΠΟΤΕ και χωρίς μέχρι σήμερα να υπάρξει καμία επικοινωνία!

Το περιστατικό συνιστά άλλη μία απόδειξη στάσης ΟΛΩΝ για την περίπτωση του φυλακισμένου Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί, ο οποίος αγωνίζεται για Ελευθερία, στην Κεμαλική- Ναζιστική Τουρκία, η οποία κατέχει την Κύπρο, αμφισβητεί το Αιγαίο και τη Θράκη και δεν αναγνωρίζει τη Γενοκτονία. 

Δημοσιεύω το γεγονός ως έσχατη πράξη ανάδειξης της φυλάκισης του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί  γνωρίζοντας και προσωπικώς τι σημαίνει να συκοφαντείσαι και να διώκεσαι, να δικαιώνεσαι και όλοι να ΣΙΩΠΟΥΝ......



Θ. Μαλκίδης : Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί

Ο Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί γεννήθηκε το 1974 στην Πάφρα της Σαμψούντας, από γονείς ελληνικής καταγωγής από τον Πόντο και την Κύπρο, όπως είχε αναφέρει ο ίδιος σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο Corporate Watch. Μεγάλωσε σε ένα φασιστικό περιβάλλον όπου οι Έλληνες, οι Αρμένιοι, οι Κούρδοι ήταν ανεπιθύμητοι, ενώ το 1994 υπηρέτησε στον τουρκικό στρατό, όπου, όπως ανέφερε, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας εγκλημάτων των Τούρκων εναντίον των Κούρδων.  

Ο Γιαϊλαλί έμαθε για την πραγματική του ελληνική καταγωγή,  άλλαξε το όνομά του από Ιμπραχίμ σε Γιάννης- Βασίλης και «αφιερώθηκε» στον αγώνα για την ελευθερία των Κούρδων και  την ανάδειξη της Γενοκτονίας των προγόνων του.
Για τη δράση του ο Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί συνελήφθη, είναι  σε απομόνωση από την 22α Απριλίου σε φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Ελατζίκ και δικάζεται την 18η Ιουλίου και στις 26 Οκτωβρίου με τις κατηγορίες  της διάδοσης "τρομοκρατικής" προπαγάνδας υπέρ του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και της προσβολής του Κεμάλ και του Ερντογάν!

1)     Υπάρχει καμία επίσημη αντίδραση από ελληνική πλευρά για τη φυλάκιση του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί ?

Έχουμε καλέσει από την πρώτη στιγμή όλους τους φορείς της Ελληνικής Πολιτείας καθώς και τους Δικηγορικούς Συλλόγους, να κινητοποιηθούν αξιώνοντας την απελευθέρωση του Γιάννη – Βασίλη Γιαϊλαλί. Επιπλέον  έχουμε υποβάλλει σχετικό αίτημα στο Υπουργείο Εξωτερικών και στη Βουλή των Ελλήνων από τις 4 Μαΐου και εδώ όμως  δεν έχει υπάρξει καμία απολύτως απάντηση.  Από την πλευρά μας μπροστά στην επίσημη ολιγωρία και αδιαφορία έχουμε ξεκινήσει σχετική πρωτοβουλία με συγκέντρωση υπογραφών δια ζώσης και ηλεκτρονικά στον παρακάτω σύνδεσμο

https://secure.avaaz.org/el/petition/Turkish_Government_Turk_Hukumeti_LEFTERIA_STON_GIANNI_VASILI_GIAILALI_Yannis_Vasilis_Yailali/sign/?aGybieb

2) Η περίπτωση  Γιαϊλαλί τελικά αποδεικνύει πως στην Τουρκία εξακολουθούν να υπάρχουν ξεχασμένοι πληθυσμοί ελληνικής καταγωγής, που ξαναβρίσκουν τις ρίζες τους?

Σαφώς και επιπλέον θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο Γιαϊλαλί δεν είναι η μοναδική περίπτωση. Ο φυλακισμένος για δέκα χρόνια στις Τουρκικές φυλακές από τα Λιβερά του Πόντου συγγραφέας του βιβλίου για τη Γενοκτονία Ταμέρ Τσιλιγκίρ και ο επίσης διωκόμενος συγγραφέας από την περιοχή του Όφεως του Πόντου Ομέρ Ασάν, είναι δύο ακόμη περιπτώσεις, ανάμεσα στις εκατοντάδες σχετικές που γνωρίζω, αλλά και στις χιλιάδες που είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν.


Οι επιστολές του Γιαϊλαλί έφτασαν στα χέρια μου από τη σύντροφό του Μεράλ Γκειλανί, η οποία αναφέρει ότι «έλαβα δύο επιστολές από τον Γιάννη   σχεδόν δύο μήνες μετά τη σύντομη επιστολή που έλαβα την πρώτη εβδομάδα μετά τη σύλληψή του. Άλλες όμως επιστολές του που περιείχαν άρθρα του για δημοσίευση σε εφημερίδες και στο διαδίκτυο, κατασχέθηκαν από τις αρχές ως  «απαράδεκτες» και  με το αιτιολογικό πως «οι εκφράσεις της κριτικής που χρησιμοποιούνται στις επιστολές που επρόκειτο να δημοσιευθούν στην εφημερίδα, αφορούν μία   ατζέντα που οι αρχές θεωρούν  προκατειλημμένη».

Ο Γιάννης  αναφέρει  πως  με τις επιστολές - άρθρα  επισήμανα «την αλήθεια για τους λόγους για τους οποίους φυλακίστηκα. Με τη σύλληψη μου, ως Έλληνας Κύπριος και  Πόντιος που είμαι, θέλουν να  τιμωρηθεί ο  Κουρδικός λαός, να σταματήσει η διεθνής αλληλεγγύη για την ανάδειξη της σφαγής στο Roboski  του Κουρδιστάν και να προωθηθεί η στρατιωτική έναντι της πολιτικής λύσης για το κουρδικό ζήτημα.

Για όλους τους κρατούμενους έχω κάνει εκκλήσεις προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης που είναι μέλη του Κοινοβουλίου  για τη διερεύνηση της κατάστασης στις φυλακές.
Η κατηγορία εναντίον μου είναι η  «δημόσια έλλειψη σεβασμού για τον Μουσταφά Κεμάλ» και η σχετική δίκη, μία από τις τέσσερις που εκκρεμούν εναντίον μου, θα γίνει  στις 18 Ιουλίου. Για τις κατηγορίες λήφθηκαν  υπόψη και τα άρθρα μου που ήταν στις επιστολές που κατασχέθηκαν .

 Η κατηγορούσα αρχή υποστηρίζει ότι τα κείμενά μου δεν αντικατοπτρίζουν  την πραγματικότητα  και είναι  «αβάσιμα» σε σχέση με τη γενοκτονία που συνέβη πριν από εκατό χρόνια»
Επιπλέον, η δεύτερη επιστολή κατασχέθηκε επειδή «περιείχε αναφορές που θεωρήθηκαν ότι  απειλούν την ασφάλεια και την προστασία των φυλακών, έχουν στόχο τους υπαλλήλους, περιέχουν ψευδή στοιχεία,  απειλές και προσβολές και προκαλούν τον  πανικό».

Τέλος ο Γιάννης αναφέρει πως «αν αναρωτιέστε για την κατάστασή μας   εκεί, είμαστε καλά σε όλα και θα συνεχίσουμε να είμαστε καλά . Δεν είναι εύκολο να πολεμήσουμε σε αυτή τη χώρα, είναι όμως  απαραίτητο να βγούμε στο δρόμο βλέποντας τα πάντα πρόσωπο με πρόσωπο»,
ενώ κλείνει τις επιστολές του «ευχαριστώντας τους φίλους  από το εξωτερικό που τον στηρίζουν με κάθε τρόπο στέλνοντας τους   αγωνιστικούς χαιρετισμούς!

Ο Θ. Μαλκίδης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών και έχει κάνει τη μετάφραση  και την εισαγωγή στα κείμενα του Γιαϊλαλί που θα κυκλοφορήσουν σε βιβλίο στην ελληνική και την τουρκική γλώσσα. 




Πορεία Μνήμης Ισαάκ- Σολωμού






Πορεία Μνήμης Ισαάκ- Σολωμού. Διήμερο Οδοιπορικό κατά μήκος της Νεκρής Ζώνης. Παρασκευή 4 και Σάββατο 5 Αυγούστου 2017

Η «Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού» δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με κόμματα, κομματικές νεολαίες, φοιτητικές οργανώσεις, ποδοσφαιρικές ομάδες, συνδέσμους φιλάθλων ή οποιεσδήποτε άλλες οργανώσεις και δεν συνεργάστηκε με κάποια άλλη οντότητα ή πρωτοβουλία για τη διοργάνωση των εκδηλώσεων της. Στις εκδηλώσεις μας είναι όλοι ευπρόσδεκτοι αρκεί να τηρηθούν οι οδηγίες που προαναφέραμε έτσι ώστε να επιτευχθεί ο στόχος των εκδηλώσεων. Σε καμία περίπτωση δε θα δεχτούμε ενέργειες που είναι δυνατόν να σπιλώσουν τη μνήμη των Ισαάκ και Σολωμού.

Όσοι συμμετέχουν στην πορεία των μοτοσικλετιστών θα πρέπει υποχρεωτικά να φορούν προστατευτικό κράνος και τη φανέλα που θα διανέμεται στους χώρους συγκεντρώσεως. Απαγορεύονται φανέλες οργανώσεων, ποδοσφαιρικών ομάδων, στρατιωτικών σωμάτων, κλπ. Με τον τρόπο αυτό αποδεικνύουμε ότι δεν κάνουμε οποιεσδήποτε διακρίσεις. Εξάλλου, κομματικές, οπαδικές ή άλλες διακρίσεις δεν έχουν καμία θέση στην προσφορά τιμής για τη μνήμη των ηρώων μας και στον αγώνα για αποκατάσταση των δικαιωμάτων μας. Επίσης, κατά την παρουσία μας στο κοιμητήριο Παραλιμνίου και στην εκδήλωση που θα διοργανώσουμε δε θα ακουστούν οποιαδήποτε συνθήματα.


Διήμερο Οδοιπορικό κατά μήκος της Νεκρής Ζώνης

Παρασκευή 4 και Σάββατο 5 Αυγούστου 2017

Το Οδοιπορικό θα ξεκινήσει από την Πάφο την Παρασκευή 4 Αυγούστου 2017 στις 08:00 πμ και θα τερματίσει στο οδόφραγμα της Δερύνειας το Σάββατο 5 Αυγούστου 2017. 

Θα διέλθει κατά μήκος της Νεκρής Ζώνης από ακριτικά χωριά, τα οδοφράγματα Λιμνίτη, Αστρομερίτη, Αγίου Δομετίου, Λήδρα Πάλας και οδού Λήδρας, τον Τύμβο Μακεδονίτισσας και τα Φυλακισμένα Μνήματα. 




Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Από τον "Πόντο" Μερζιφούντας στον Απόλλωνα Πόντου και την ΠΑΕ Ποντίων: Όταν οι αθλητικοί σύλλογοι γράφουν ιστορία! PONTOS SOYKIRIMINI BUGÜNE TAŞIYAN İKİ FUTBOL KULÜBÜ




Θ. Μαλκίδης

 Όταν οι αθλητικοί σύλλογοι και οι εμφανίσεις τους γράφουν ιστορία: Από τον "Πόντο" Μερζιφούντας στον Απόλλωνα Πόντου και την ΠΑΕ Ποντίων! PONTOS SOYKIRIMINI BUGÜNE TAŞIYAN İKİ FUTBOL KULÜBÜ

Ο "Πόντος" Μερζιφούντας ιδρύθηκε από Έλληνες της πόλης, μαθητές του Κολλεγίου "Ανατόλια" το 1903. Ήταν αθλητικός, μουσικός και πολιτιστικός σύλλογος, με μεγάλη συνεισφορά στον Ελληνισμό, η οποία κορυφώθηκε με τη δολοφονία όλων σχεδόν των μελών της ποδοσφαιρικής ομάδας λόγω της εμφάνισής της. Άσπρο και μπλε όπως η Ελληνική σημαία, όπως σημείωνε το ψευτοδικαστήριο της Αμάσειας το 1921 που στήθηκε από τους Κεμαλικούς Ναζί. 







Ο  Απόλλων Πόντου ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1926, στην προσφυγική   Καλαμαριά με  τμήματα  μαντολινάτας, χορωδία (ανδρική και γυναικεία), ποδοσφαιρικό και αθλοπαιδιών, με βόλεϊ και στίβο. Παράλληλα διέθετε ομάδες εθελοντών, από νέους (κορίτσια-αγόρια), οι οποίοι μετέφεραν σε κάθε γειτονιά της Καλαμαριάς, ανά πάσα στιγμή, τρόφιμα, φάρμακα και νερό αποτελώντας κατά κάποιο τρόπο, τον φύλακα-άγγελο του τόπου. 

Το έμβλημα του Απόλλωνα σημαίνει προσφυγιά, ξεριζωμός κι ελπίδα για επιστροφή, ενώ χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το μαύρο. Το κόκκινο συμβολίζει το αίμα των χιλιάδων προσφύγων που έχασαν τη ζωή τους στον Πόντο. Το μαύρο χρώμα συμβολίζει το πένθος, το αιώνιο πένθος για το ξεριζωμό, για τις πατρίδες και για τις τόσες ζωές που χάθηκαν. 
Έτσι, από την αρχή της ίδρυσης του συλλόγου στην Καλαμαριά, καθιερώθηκε ως επίσημη αθλητική ενδυμασία του Απόλλωνα η «κοκκινόμαυρη», με παράλληλα μηνύματα για τη Γενοκτονία


 

Η ΠΑΕ Ποντίων ιδρύθηκε το 1975 στο προσφυγικό Ποντιακό Θρυλόριο της Ροδόπης.  Αυτό που ξεχωρίζει  είναι η νέα εμφάνιση της ομάδας για τη σεζόν 2017-18. Πρόκειται για μια εμβληματική φανέλα, σε κιτρινόμαυρο χρώμα, γεμάτη μηνύματα και ιστορικές μνήμες για τις αλησμόνητες πατρίδες και τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, μαζί με μαύρο σορτσάκι και κάλτσες ίδιου χρώματος. Μέσω της ιστοσελίδας της ομάδας στο Facebook, παρουσιάστηκε η νέα φανέλα με το εξής σχόλιο: «Η νέα μας εμφάνιση για τη σεζόν 2017-18... Εμβληματική, ιστορική, συναισθηματική ενόψει και της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη δύσκολη ημερομηνία της Γενοκτονίας των προγόνων μας...».

..


Προσωπικώς δίνω και δημοσίως, συγχαρητήρια στους εμπνευστές των εμφανίσεων του Απόλλωνα Πόντου και της ΠΑΕ Ποντίων Ροδόπης, των ομάδων που συνεχίζουν την ιστορία των συλλόγων του Πόντου, του Ελληνισμού του Πόντου και αναδεικνύουν  το μεγάλο και ιερό ζήτημα της Γενοκτονίας.

Το πόσο σημαντικές είναι οι πρωτοβουλίες αυτές αποδεικνύεται και από την Τουρκική αντίδραση μετά τη δημοσιοποίηση των εμφανίσεων των δύο ομάδων και τη μετονομασία του Απόλλωνα, έχοντας πλέον τη λέξη ΠΟΝΤΟΣ ως προσδιορισμό........












Tamer Çilingir

PONTOS SOYKIRIMINI BUGÜNE TAŞIYAN İKİ FUTBOL KULÜBÜ

Yunanistan’da mücadele eden iki futbol takımı, Pontos Rum Soykırımı’nın 100. Yılı dolayısıyla yeni formalar hazırlayıp soykırımı dile getirecekler. Yeni formalarını basına tanıtan futbol takımlarından Kalamarias Apollon Yunanistan 1. Futbol Ligi’nde (Süper Ligin bir altındaki lig), Rodop Pontos Kulübü ise Komitini (Gümülcine) Rodop Amatör Ligi’nde mücadele ediyor.
Bu iki kulüp de, Merzifon Anadolu Koleji’ndeki 1903 yılında kurulan Pontos Kulübü’nü yaşatmaya çalışıyorlar.

PONTOS KULÜBÜ (1903 MERZİFON)
1903 yılında (Amasya/Merzifon) Merzifon Anadolu Koleji mezunları tarafından kurulan bir dernek (Pontus Kulübü), okuldaki öğrenci ve öğretmenleri de üye olarak kabul eder; eğitim, sanat ve spor alanlarında faaliyet gösterir.

Bir yaylı çalgı orkestrası ve tiyatro topluluğu oluşturan bu dernek 1909 yılında ‘Pontos’ adlı bir gazete de yayınlamıştır. Editörlüğünü Dimitrios Theocharidis, Kallisthenis Chourmouziadis ve Leonidas Kazezoğlu’nun yaptığı gazetede tarih, arkeoloji, sosyoloji ve felsefi konular işleyen makalelerin yanısıra, yabancı dillerle ilgili araştırmalar, şiir, din-ahlak konulu denemeler ve bölgesel haberler yayınlanır.
1921 yılında İstiklal Mahkemeleri kararıyla derneğin tüm üyeleri yargılanıp suçlu bulunurken futbol takımı oyuncuları ve bir çok üyesi, öğretmenleriyle birlikte idam edilirler.




PAE / KALAMARİAS APOLLON (1926 KALAMARİAS)

Kalamarias Apollon (Apollon Pontos Kulübü) 1926 yılının Ocak ayında Kalamaria’daki mülteci kampında, Mübadele ile sürgün edilen Pontoslu Rumlar tarafından kuruldu. Mandolin, kadın, erkek ve karışık koro, futbol, voleybol ve atletizm bölümleri oluşturuldu. Aynı zamanda Kalamaria’nın her mahallesinde ilaç, su ve yiyecek taşıyan gönüllü kadınlardan oluşan grupları vardı.

Apollon’un amblemi sürgünü, kök salmayı ve geri dönme umudunu simgelerken Amblemin altındaki Trabzon yazısı dikkat çekiyor. Takımın kurucuları Trabzon kökenli Pontos sürgünleri. Maçlardan önce horon gösterileri yapılıyor. Renkleri kırmızı, siyah. Kırmızı Pontos’ta ölen 353.00 Pontos Rum Soykırımı kurbanını simgeliyor. Siyah ise kaybedilen vatanı, acıyı, hasreti ve yası…


PAE / RODOP PONTOS KULÜBÜ (1975 RODOP)

Diğer kulüp ise Rodop’ta kurulan Pontos Kulübü. Yunanistan’ın kuzeyinde Komitini (Gümülcine) bölgesindeki Rodop  Amatör Futbol Ligi’nde mücadele veriyor. 1975 yılında Pontos sürgünleri tarafından kurulmuş. Renkleri sarı ve siyah. Ambleminde Pontos kartalı, kemençe ve zeytin dalı var. Formalarında se soykırımı anlatan resimler ve mesajlar var. Sarı İsa’dan önceki ilk Pontos Krallığının bayrağını simgelerken, siyah yası simgeliyor.
Pontos Rum Soykırımı’nın yüzüncü yılında formalarında ‘Unutmuyorum, daima onur duyuyorum’ yazıları ve çeşitli resimlerle sahaya çıkacaklarını açıkladılar.




Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Kηδεία του μέχρι πρότινος αγνοούμενου Δεκανέα Ιωάννη Τσαγγάρη



Τελέσθηκε σήμερα η κηδεία του αγνοούμενου Ιωάννη Τσαγκάρη

Τα οστά ενός ακόμα αγνοουμένου, που ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο DNA, κηδεύτηκαν σήμερα 23 Ιουλίου.
Ο Ιωάννης Τσαγγάρης, 20χρονος δεκανέας τον Ιούλιο του 1974, μόλις είχε ολοκληρώσει τη στρατιωτική του θητεία. Επέστρεψε όμως πίσω για να βοηθήσει τους υπόλοιπους συναγωνιστές του και κατατάγηκε στην Κοκκινοτριμιθιά, όπου ήταν η έδρα του 286 Μηχανοκίνητου τάγματος πεζικού.
Θεάθηκε για τελευταία φορά στις 15 Αυγούστου του 1974 όπου μαζί με άλλους άνδρες του Τάγματος ακολούθησαν πορεία διαφυγής προς τον Κοντεμένο και δεν έδωσε σημεία ζωής και η τύχη του αγνοείτο.
Τα οστά του εντοπίστηκαν 36 χρόνια μετά σε ομαδικό τάφο στη Σκυλλούρα και ταχτοποιήθηκαν με τη μέθοδο DNA.

Η ταφή των οστών του Ιωάννη Τσαγγάρη έγινε στο κοιμητήριο της κοινότητας Δύμες.




Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Οι πεσόντες καταδρομείς της Επιχείρησης "Νίκη", Κύπρος 22 Ιουλίου 1974



Θ. Μαλκίδης

Οι πεσόντες καταδρομείς  της Επιχείρησης "Νίκη" , Κύπρος 22 Ιουλίου  1974

Επιχείρηση "Νίκη" ονομάστηκε  η μυστική στρατιωτική αποστολή της Ελλάδας την 21η προς τη 22α Ιουλίου 1974 προς την Κύπρο, με σκοπό την αερομεταφορά καταδρομέων στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας  για να αποκρούσουν την τουρκική εισβολή. 

Τα αεροσκάφη, που απογειώθηκαν από τη Σούδα της Κρήτης, ήταν 20 Nord 2501 Nor-atlas και 10 C-47 Dakota της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και θα μετέφεραν καταδρομείς με πλήρη οπλισμό. Δεν κατάφεραν όλα να απογειωθούν. Aλλά και κατά την προσγείωσή τους στο αεροδρόμιο Λευκωσίας, αφού κατόρθωσαν να ξεφύγουν από τα τουρκικά πυρά πετώντας χαμηλά και μπαίνοντας στην Κύπρο από δυτικά μέσω της βάσεως Ακρωτηρίου, όσα απογειώθηκαν, έγιναν στόχος φίλιων  πυρών, εφόσον εκλήφθηκαν κατά λάθος ως εχθρικά…


Η επιχείρηση αυτή είχε ονομαστεί "ΝΙΚΗ" και χαρακτηρίστηκε, τόσο από τον ελληνικό όσο και από τον ξένο τύπο, ως επιχείρηση αυτοκτονίας. Στη διάρκεια της επιχείρησης βλήθηκαν όλα τα αεροσκάφη, από φίλια και εχθρικά πυρά και καταρρίφθηκε ένα, με συνέπεια να βρουν φρικτό θάνατο όλοι οι επιβαίνοντες σ' αυτό, πλην ενός, του Καταδρομέα Ζαφειρίου. 

Είκοσι επτά λοκατζήδες και τέσσερις αξιωματικοί της πολεμικής αεροπορίας καθώς και δύο λοκατζήδες από άλλο αεροσκάφος, έχασαν την ζωή τους την αποφράδα εκείνη νύχτα. 

Οι Έλληνες φονευθέντες καταδρομείς που επέβαιναν στο  ΝORATLAS 52-133 «NIKH 4» ήταν οι εξής:

ΦΟΝΕΥΘΕΝΤΕΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ Παναγόπουλος Βασίλειος, Συμεωνίδης Γεώργιος, Άνθιμος Ηλίας, Δάβαρης Γεώργιος 

ΦΟΝΕΥΘΕΝΤΕΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΙΣ Α’ ΜΟΙΡΑ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ 
Τσαμκιράνης Δημήτριος, Καβραχωριανός Νικόλαος, Τσιλιβάκης Στέφανος, Τσάκωνας Ευάγγελος, Χριστόπουλος Αθανάσιος, Αναστασόπουλος Ανδρέας, Γιαννακάκης Κοσμάς, Γιαννάκος Στέφανος, Γιαννόπουλος Παναγιώτης, Δαλαμάγκας Ηλίας, Ζησιμόπουλος Ανδρέας, Ηλίας Κωνσταντίνος, Κασιμάκης Σωτήριος, Κατερός Κωνσταντίνος, Κουρούνης Σωτήριος, Λίγδης Χρήστος, Δοϊτσίδης Χριστόδουλος, Μανιάτης Σπυρίδων, Μονιάς Αιμίλιος, Μπαρώτας Κωνσταντίνος, Νάκος Γεώργιος, Πρινιανάκης Στυλιανός, Σιορώκος Δημήτριος, Σκιαδαρέσης Νικόλαος, Τζούρας Σωτήριος, Τούλης Ηλίας, Χατζόπουλος Χρήστος 

ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΘΕΙΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΑΣ Ζαφειρίου Αθανάσιος (Μοναδικός επιζήσας).

Ανάμεσά τους οι συμπατριώτες μου  από το νομό Έβρου Χριστόδουλος Δοϊτσίδης και Χρήστος Χατζόπουλος και ο καταγόμενος από το νομό Καβάλας Δημήτριος Τσαμκιράνης .